Ik ben 25 jaar en een geboren en getogen Apeldoorner. Niet de allermooiste, meest imposante stad van Nederland, dat geef ik eerlijk toe. Soms ben ik wel een beetje jaloers op Deventer waar je het centrum in loopt en de geschiedenis op je afkomt. Hier, in mijn stad, of dorp, voor de kenners 😉 is ze soms net even wat minder zichtbaar, maar ze is er zeker.
Mijn passie voor geschiedenis begon met The Lord of the Rings. Niet zozeer om de epische veldslagen, maar de backstory die Tolkien (de schrijver) er zelf bij verzonnen had. Daar kwam ook nog eens die ene geschiedenisdocent bij die iedereen ooit wel heeft gehad, die zo goed kon vertellen dat je baalde als de les voorbij was.
Eigenlijk hou ik van verhalen..
Verhalen over heldendaden en gruwelijkheden, over gebouwen en landschappen, over ambachten die van generatie op generatie zijn doorgegeven.
En de meesten liggen op straat, niet bedacht door een fantasyschrijver. Ook in Apeldoorn.
Mijn vrienden fietsten vijftien jaar langs het Apeldoornsche Bosch zonder te weten wat zich daar heeft afgespeeld. Ik trouwens ook. Maar toen ik er achter kwam, en het ze vertelde. Gingen ze anders naar die plek kijken.
Nu fietsen ze er denk ik niet meer langs zonder tegen iemand te zeggen: wist je dat hier…?
Dat deed iets met me. Ik dacht: wat als ik over dit soort onderwerpen video’s ga maken? Dat doe ik nu twee jaar, en inmiddels is het mijn fulltime baan.
Wat me is opgevallen.
Mensen kijken niet altijd bewust om zich heen. soms denken ze aan wat er vanavond gegeten moet worden, en lopen ze jarenlang langs bijzonder erfgoed. Maar zodra ze een plek herkennen in een video, of er op een andere manier mee in contact komen. Gaat er een belletje rinkelen. Dat standbeeld waar je de betekenis nooit van wist, is ineens een verhaal.
Dat is precies wat ik probeer te doen met mijn video’s, mensen laten kijken naar een plek waar ze jarenlang langs lopen.
Maar dan, met andere ogen.